وضعیت آب مسجدسلیمان

   با یاد و نام خدا

   وضعیت آب مسجدسلیمان لااقل برای مسجدسلیمانی ها و كسانی كه با این شهر ارتباط دارند ،  به توضیح زیادی نیاز ندارد . جهت كسب اطلاعاتی در این زمینه به سازمان آب مراجعه كردم ولی موفق نشدم ولاجرم  به آن چه كه هست بسنده می كنم . بیشترمحلات مسجدسلیمان درهر شبانه روز یك باروآنهم حدود دو ساعت  آب دارند ( در تابستان معمولا بدتر است ) . تلمبه خانه ی آب شهر درمحلی به نام گدارلندر كنار رود كارون     قرار دارد ( آب مسجدسلیمان از رودخانه ی كارون تامین می شود ) كه آب را در دو مرحله از ارتفاعات بالا آورده ودر مخازن آب در مسیر  جاده ی قدیمی سد شهید عباسپور ( بالای پشت برج ) ذخیره  و سپس از طریق شبكه ی موجود در شهر به منازل می رسانند . شبكه ی آب شهر بسیار قدیمی است و از روی زمین می گذرد واگرچه مقدار زیادی از آن تعویض شده ولی هنوز هم در بسیاری نقاط به علت فرسودگی سوراخ شده و آب با فشار از آن خارج می شود .

   به علت عدم وجود نظم در خانه سازی،  فاصله ی لوله های اصلی تا منازل مسكونی در برخی محلات خیلی زیاد است و به این علت طول انشعاب مشترك ممكن است به بیش از یك صد متر هم برسد . لوله های اصلی وانشعابات منازل روی زمین قرار دارند كه تابستانها براثر تابش آفتاب،  آب درون آنها بسیار گرم است . علاوه بر اینها براثر عبور وسایل نقلیه در بیشتر مواقع شكسته شده و علاوه بر هزینه های اتصال مجدد،  آب زیادی هم هدرمی رود كه دربعضی مواقع ممكن است  بیشترازآب مصرفی مشتركین آن محله باشد .

   به علت جیره بندی آب ( هر شبانه روز حداكثر دو ساعت ) مردم به ناچار از بشكه های فلزی جهت ذخیره ی آب استفاده می كنند كه معمولا بر روی چهارپایه هایی در بالای سقف منازل نصب شده است . زمستانها به علت طغیان وگل آلود شدن آب رودخانه ی كارون و  تابستانها به خاطرگرما و مصرف زیاد آب،  كمبود بیشتری  وجود دارد ولی مردم خود را با این وضع تطبیق داده و سعی دارند با اضافه نمودن بر تعداد بشكه های ذخیره ی آب ، با مشكل كمتری روبرو شوند . خوشبختانه امروزه بیشتر مردم از كولرهای گازی استفاده می كنند و نیاز به آب درتابستان كمتراست . 

   در گذشته شركت نفت برای اینكه ساكنین منازل كارمندی با مشكل كمبود آب مواجه نشوند، در كنار این منازل یك یا دو عدد بشكه ی آب بر روی چهارپایه ای قرار داده  و در كنار آنها  هم یك بویلر ( شبیه آبگرمكنهای گازی مخزنی)  نصب كرده بود كه در تمام فصول سال آب  و آب گرم لازم آنان تامین می شد . این بویلر یا آبگرمكن با استفاده از گاز طبیعی گرم می شد كه در ایام سرد سال بسیاری افراد بی بضاعت دور آنها جمع شده و خود را گرم می كردند و بیشتر مواقع با تشر نگهبانان منازل ناچار بودند از آنجا دور شوند . نمونه ی  این مخازن و آب گرمكن ها را هم  می توانید در كنار منازل كارمندی روبروی اداره ی كار و اموراجتماعی ملاحظه نمایید . بعدها كه استفاده از گاز طبیعی عمومیت پیداكرد،  بیشتر منازل شخصی از چنین آبگرمكن هایی البته در ابعاد كوچكتر استفاده كردند كه هنوز هم می توانید نمونه های متعددی از آنها را در كنار منازل مشاهده نمایید .

  اخیرا شیكه ی توزیع آب با استفاده از لوله های پلی اتیلن ( اگر اشتباه نكرده باشم )  احداث گردیده كه در آزمایشهای اولیه در برخی از محلات جواب نداده  ودر بعضی محله ها هم مورداستفاده قرارگرفته وشبكه ی قدیمی جمع آوری شده است . این لوله ها زنگ نمی زنند، دوام بیشتری داشته،  به تعمیرات هم نیاز ندارند و به این طریق آب كمتری هم هدر می رود . از آنجا كه لوله درزیر زمین قرار دارد در تابستانها  آبی خنك به خانه ها می رسد گرچه بعداز ذخیره شدن در بشكه ها وبه علت  قرار داشتن در مقابل گرمای خورشید،  پس از مدت كوتاهی بسیار گرم می شود . همزمان با استفاده از این خط لوله كنتورهای آب جدیدی هم  برای مشتركین نصب گردیده است . مردم در مواقع ضروری دست به دامان مامور سازمان آب می شوند تا شیر اصلی آب محله را مدت بیشتری باز بگذارد كه آنها بتوانند استفاده كنند .

  برخی از مسئولین درگذشته مشكل آب رسانی در مسجدسلیمان را اختلاف ارتفاع نقاط مختلف شهر عنوان كرده بودند . این بهانه پذیرفتنی نیست چون در كشورمان شهرهای زیادی را داریم كه درارتفاعات ساخته شده اند و همه گونه امكانات هم در آنها ایجاد شده است مانند تهران . درحالی كه بسیاری ازاماكن مسكونی تهران در ارتفاعات بالای شهر ساخته شده اند كه ازنقاط مختلف مسجدسلیمان مرتفع تر هم هستند،  آبرسانی به آنها به راحتی صورت گرفته است .  مسئولان می توانند در زمینه های خدمات رسانی از همتایان خود در تهران و بقیه ی شهرها كمك فكری بگیرند . 

    درباره ی فاضلاب شهر بنویسم كه باوركنید نسبت به گذشته تغییرچندانی نداشته است . دربخش گذشته ی مسجدسلیمان توضیح دادم،  اگر از ابتدا بحث فاضلاب پیش نمی آمد مردم با استفاده از همان چاههای توالت و مثل بسیاری از دیگرشهرهای كشورمان به شكلی با مشكل كنار می آمدند . با ایجاد كانالهای فاضلاب كه مدت زیادی هم در مقابل سیلابهای زمستانی دوام نیاورد،  وضعیت بهداشتی شهركاملا تغییركرد و امروزه  شكل جالبی ندارد . جویهای سیمانی فاضلاب  شهر در مقابل سیلابهای زمستانی تاب نیاورده تخریب شده و امروزه در برخی جاها به صورت روباز باقی  مانده و فاضلاب منازل در آنها جریان دارد (   به ورودی محله ی چهاربیشه و یا نفتك  نگاهی بیندازید ) . تنها تفاوت آن با اهواز در این است كه در مسجدسلیمان فاضلاب به گودال ها و دره ها ی داخل شهر ریخته می شود ولی در اهواز با وجود كانالهای مخصوص از درون خیابانها سر می زند . چون شهر درمحل ناهمواری ساخته شده است،  دارای پستی و بلندی و دره های زیادی است كه آبهای سطحی، آب های زاید وفاضلاب درآنها جمع شده ومتعفن می گردد . درگذشته ازطریق  اداره ی بهداشت شركت نفت مرتبا  سمپاشی انجام می شد تا ازرشد پشه،  مگس و دیگر حشرات جلوگیری شود كه متاسفانه این كار مفید دیگر صورت نمی گیرد .

  میل داشتم یكی از مسئولین اطلاعاتی را درباره ی وضعیت شبكه ی آب شهر،  كمبودها،  نیازها،  برنامه های آتی و نیز آینده نگری سازمان در اختیارم می گذاشتند ولی  متاسفانه این همكاری را از من دریغ داشتند ( چون از قوانین ومقررات اداری دراین زمینه اطلاع دارم،  هیچ گله ای هم از ایشان ندارم ) . من هنوز هم مثل قدیم از عنوان سازمان آب استفاده كرده ام كه صحیح آن شركت آب و فاضلاب مسجدسلیمان می باشد .