با یاد و نام خدا

  بار دیگر یک شعر محلی برایتان انتخاب کرده ام . امیدوارم بتوانید آن را بخوانید و مطمئنا از آن لذت خواهید برد .

   سی چنمه ؟

مو كه دلدار ندارم دل و جو سی چنمه ؟              ( جو با تلفظ محلی یعنی جان )

مو كه ور كوه و كمر زیمه، بهو سی چنمه ؟        ( بهو به معنی سیاه چادر )

مو كه ری زیدمه ور تو نگرهدی ریمه،

ار ریامه نكنم، پنگ و نخو سی چنمه ؟              ( نخو به معنی ناخن )

تو كه درد مونه دونی و محل نی نی بم

حرف زیدن چه بدردم خوره ، زو سی چنمه ؟      ( زو به معنی زبان )

نخوره درد تونه دل، په دلم چه بخوره

نكشه بار غم عشقته، شو سی چنمه ؟                 ( شو در زبان محلی به معنی شانه  )

سی مو بدبخت فلك زیده یكی نی كه بگو

جن فرشته، زخو مو بیهترو سی چنمه ؟

زرگری حرف ازنی وامونه دلساده و پاك

حرفته صاف بزن ئی تو مدو سی چنمه ؟

آخرس دهدر كه ، خواسته بیدم بردن

دا ! وره سرفنه جم كن او و نو سی چنمه ؟          ( نو با تلفظ خاص محلی یعنی نان )

 شاعر :  علی بهرامی         از مجموعه ی : اخومت كه اگومت .    بهار 85